Ludzie

Wieloletni pracownik administracji samorządowej. Współpracował przy implementacji projektu Europejska Stolica Kultury – Kraków 2000. Przez 19 lat pełnił funkcję dyrektora departamentów ds. kultury, dziedzictwa narodowego, edukacji i turystyki w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Małopolskiego. Odpowiadał za kreowanie i wdrażanie mechanizmów optymalizujących zarządzanie sektorem kultury, rozwój przemysłów kultury, ochronę dziedzictwa kulturowego. Nadzorował kluczowe inwestycje kulturalne w Małopolsce. Uczestniczył w tworzeniu kolejnych strategii rozwoju, programów sektorowych i operacyjnych wdrażających fundusze strukturalne. Pracował w instytucjach kultury w Krakowie. Prowadził liczne warsztaty, szkolenia i wykłady. Obecnie w Związku Miast Polskich doradza miastom w zakresie polityk rozwoju lokalnego, wykorzystując nowe modele planowania, partycypacji i rozwoju instytucjonalnego. Ponadto był i jest członkiem rad muzealnych i programowych instytucji kultury, uczestnikiem konferencji oraz ekspertem i asesorem ds. funduszy europejskich.

dr hab. Maciej Kowalewski, prof. US – dyrektor Instytutu Socjologii w Uniwersytecie Szczecińskim, od 2022 roku kierownik katedry UNESCO na rzecz zrównoważonego rozwoju społecznego. Zajmuje się badaniami kultury miejskiej, aktywizmu obywatelskiego i polityki protestu. Był stypendystą DAAD i Fundacji na rzecz Nauki Polskiej. Laureat Zachodniopomorskiego Nobla 2021 (w dziedzinie nauk humanistycznych) za cykl prac o miastach w czasie pandemii. Jest członkiem Rady Programowej Narodowego Centrum Kultury w kadencji 2024-2028. Od wielu lat uczestniczy w badaniach nad instytucjami i praktykami w polu kultury. Autor i współautor książek, m. in. Lokalne oddziaływanie kultury (wspólnie z A. Nowak i R. Thurow), Szczecin 2018; Protest miejski. Przestrzenie, tożsamości i praktyki niezadowolonych obywateli miast, Kraków 2016, kilkudziesięciu artykułów m. in. w czasopismach Social Movement Studies, Space and Polity, Space and Culture, City, Society. Był członkiem Prezydenckiej Rady Kultury w Szczecinie w kadencji 2018-2024. Powołany na kolejną kadencję, zrezygnował z członkostwa po odejściu z Rady jej przewodniczącej – prof. Ingi Iwasiów.

Jolanta Aniszewska zawodowo jest związana ze stargardzkimi instytucjami kultury, obecnie dyrektorka Książnicy Stargardzkiej. Historyczka i regionalistka z dorobkiem na polu badawczym, edukacyjnym, wystawienniczym i publikacyjnym, twórczyni koncepcji święta lokalnego „Dzień Pionierów Stargardu”. Zajmuje się przede wszystkim pracą przymusową na rzecz Niemców podczas II wojny światowej, tematyką jeniecką oraz przemianami społecznymi po 1945 roku. Laureatka m. in. Nagrody Literackiej Jantar za książkę „Zamęt. Czas powojnia w Stargardzie i okolicznych miejscowościach”; nagrody ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (w konkursie Sybilla); nagród Prezydenta Stargardu dla Artystów i Twórców Kultury; kilkakrotnie nagradzana w konkursach na Najciekawsze Wydarzenie Muzealne Roku w województwie zachodniopomorskim. Wyróżniona w konkursie Zachodniopomorski Bibliotekarz Roku w roku 2025. Uhonorowana medalami i odznaczeniami za działania na rzecz kultury.

Ola Chodasz – od 20+ lat spotyka ludzi z ludźmi i wspiera w rozwijaniu kompetencji (m.in. komunikacji, współpracy, radzenia sobie ze stresem i odporności psychicznej). Prowadzi angażujące warsztaty i wydarzenia dla społeczności, biznesu, urzędów, szkół, instytucji kultury i organizacji pozarządowych. Pracuje offline i online, po polsku i angielsku, z grupami kameralnymi i 200+ osób. Jest certyfikowaną trenerką PTP, STOP, superwizorką i nauczycielką metody Applied Drama (po studiach na Uniwersytecie w Exeter, w Wielkiej Brytanii), specjalistką Open Space Technology (uczennica Lisy Heft z USA). Szkoli inne osoby pracujące z grupami.

artystka wizualna, kuratorka sztuki, scenografka, kostiumografka, wykładowczyni akademicka. Jest laureatką nagród: Samsung Art Master, CSW (2006) oraz dwóch edycji festiwalu Boska Komedia w Krakowie. W 2015 otrzymała nagrodę im. Leona Schillera w dziedzinie scenografii. Od 2005 roku związana z teatrem, autorka licznych scenografii, kostiumów. Od 2017 roku pracuje także w duecie scenograficznym z Mikołajem Małkiem. Razem zrealizowali m.in. Gargantuę i Pantagruela w reż. Jakuba Skrzywanka, Przemianę i Frankensteina w reż. Grzegorza Jaremko oraz Chłopki i Złe wychowanie w reż. Jędrzeja Piaskowskiego. W latach 2021-2023 współprowadziła w Warszawie o/b/c/y artist-run-space, obecnie współtworzy galerię Obcy język w Szczecinie. Wystawiała m.in w CSW w Warszawie, Kuenstlerhaus w Dortmundzie, Muzeum Czartoryskich w Krakowie, Mica Moca w Berlinie. Żyje i pracuje w Szczecinie i innych miastach. Mikołaj Małek, (ur. 1983), malarz, rysownik, scenograf, twórca instalacji, wykładowca akademicki. Razem z Anną Marią Karczmarską pracuje w kolektywie scenograficznym oraz tworzy kierunek scenograficzny na Akademii Sztuki w Szczecinie. Współpracował m in. z reżyserem Jakubem Skrzywankiem (Duchologia, 27 grudnia, Gargantua i Pantagruel), Marcinem Wierzchowskim (Solaris), Grzegorzem Jaremko (Przemiana, Frankenstein), Jędrzejem Piaskowskim (Marzenia polskie, Chłopki, Złe wychowanie, Strach zżera duszę) w Teatrach w Polsce. Brał udział w wystawach indywidualnych i grupowych w kraju i zagranicą m in. w BWA Wrocław, w Bunkrze Sztuki w Krakowie, w MOCAKu w Krakowie, Muzeum Czartoryskich w Krakowie, w CSW Kronice w Bytomiu, w Galerii Szydłowski w Warszawie, w La rada w Locarno, Spike art w Berlinie, NoPlace w Oslo. Współtwórca i założyciel o/b/c/y artist run space i Obcy język w Szczecinie. Wraz z Hubertem Zemlerem, Oskarem Dawickim i Piotrem Adamskim współtworzy zespół performatywno-muzyczny Proszek. Żyje i pracuje w Szczecinie i innych miastach.

Aktor teatralny. Debiutował na scenie jeszcze podczas trwania studiów w Teatrze Łaźnia Nowa w Krakowie spektaklem „Supernova. Rekonstrukcja” w reżyserii Marcina Wierzchowskiego. Po dyplomie w 2009 roku otrzymał propozycję dołączenia do zespołu Teatru Współczesnego w Szczecinie, gdzie pozostaje zatrudniony do dziś. Podczas kilkunastu lat kariery zawodowej stworzył kilkadziesiąt ról w Teatrze Współczesnym. Był także zapraszany do ról gościnnych w Teatrze Polskim w Poznaniu i Teatrze Krypta w Szczecinie. W 2012 roku otrzymał nagrodę „Srebrna ostroga” dla najlepiej zapowiadającego się aktora zachodniopomorskich scen. Zdarza mu się być reżyserem, autorem tekstów piosenek i scenariuszy. Jest przewodniczącym Komisji Zakładowej Związku Zawodowego Aktorów Polskich przy Teatrze Współczesnym w Szczecinie. Od lat zajmuje się pedagogiką teatru w pracy z młodzieżą. Od 2016 do 2021 roku był członkiem Rady Artystycznej Przeglądu Teatrów Małych Form Kontrapunkt. Laureat kilku nagród na festiwalach teatralnych. Tato Janki i Witka.

Prof. dr hab. Inga Iwasiów ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Szczecińskim, Zatrudniona w 1987 roku jako asystentka-stażystka, przeszła w tej uczelni wszystkie szczeble kariery naukowej. Prozaiczka, publicystka, aktywistka, felietonistka, profesorka literaturoznawstwa, nauczycielka pisarstwa, obecnie pracuje w Instytucie Literatury i Nowych Mediów. Członkini Rady Doskonałości Naukowej pierwszej kadencji i Komitetu Nauk o Literaturze PAN od 2008 roku. Współredaktorka naczelna (z Jerzym Madejskim) czasopisma „Autobiografia. Literatura. Kultura. Media”. Felietonistka „Dużego Formatu” GW. Jurorka konkursów, w tym dwukrotnie Nagrody Literackiej Nike, Nagrody Conrada, Nagrody Wielki Kaliber, a także nagród teatralnych; obecnie Poznańskiej Nagrody Literackiej. Debiutowała w 1995 fragmentem prozy pt. Miasto-Ja-Miasto opublikowanym na łamach pisma „Pogranicza” nr 1. Od 1999 do rozwiązania pisma w 2012 pełniła funkcję jego redaktorki naczelnej. Autorka esejów: Gender dla średnio zaawansowanych. Wykłady szczecińskie (nagrodzonej przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w 2004 roku); Parafrazy i reinterpretacje. Wykłady z teorii i praktyki czytania; Rewindykacje. Kobieta czytająca dzisiaj; Odmrażanie. Literatura w potrzebie. Współredaktorka opracowania (z Erazmem Kuźmą) Literatura na Pomorzu Zachodnim do końca XX wieku. Przewodnik encyklopedyczny. Opublikowała prozę: Smaki i dotyki, Bambino, Ku słońcu, Na krótko, W powietrzu, Pięćdziesiątka, Kroniki oporu i miłości, Późne życie; zbiór felietonów Blogotony; książki autobiograficzne Umarł mi. Notatnik żałoby, Widok z okna w podróży służbowej. Bambino znalazło się w finale Nagrody Literackiej Nike, Gdańskiej Nagrody Literackiej, Nagrody Mediów Publicznych Cogito, Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus. Po fali zainteresowania prozą o przesiedleńczych początkach miasta, uhonorowana tytułem Ambasadorki Szczecina oraz Szczecińskim Noblem. Powieść miała trzy wydania, najnowsze (2024) zostało znacznie poszerzone, Umarł mi. Notatnik żałoby znalazł się w finale Warszawskiej Nagrody Literackiej. Kroniki oporu i miłości przyniosły jej Nagrodę Literacką Jantar. W latach 1999–2005 prowadziła wykłady z zakresu krytyki feministycznej na podyplomowych Gender Studies w Uniwersytecie Warszawskim. Od tegoż roku kierowała Zakładem Literatury Polskiej XX wieku. W latach 2005–2009 współpracowała z Instytutem Teatralnym im. Z. Raszewskiego w Warszawie. Została wyróżniona Nagrodą Artystyczną m. Szczecina (za 2006). W 2009–2012 pełniła funkcję dyrektora Instytutu Polonistyki i Kulturoznawstwa US. W 2012 została członkiem Polskiego PEN Clubu. W 2012 była też współtwórczynią Nagrody Literackiej dla Autorki „Gryfia”, powołanej przez „Kurier Szczeciński”, Uniwersytet Szczeciński, Prezydenta m. Szczecina i Marszałka Województwa Zachodnio-Pomorskiego i do października 2013 należała do kapituły tej nagrody. Współorganizowała Festiwal Literatury Kobiet w Szczecinie. Jej dramat Dziecko został wystawiony w Teatrze Współczesnym w Szczecinie oraz w telewizyjnej wersji w cyklu Teatroteka. Monodram na podstawie opowiadania z tomu Smaki i dotyki przygotowany Krystynę Maksymowicz, aktorkę TW pod opieką reżyserką Stanisława Miedziewskiego znajduje się w repertuarze do dzisiaj.

Zbigniew Rokita – reporter, redaktor, specjalizuje się w problematyce Europy Wschodniej i Górnego Śląska. Autor książek reporterskich „Aglo. Banką po Śląsku” (2025), „Odrzania. Podróż po Ziemiach Odzyskanych” (2023), „Kajś. Opowieść o Górnym Śląsku” (wyróżnionej podwójną Nagrodą Literacką Nike: jury oraz czytelników; 2020) i „Królowie strzelców. Piłka w cieniu imperium” (2018). Autor sztuk teatralnych: „Nikaj” (2021, Teatr Zagłębia), „Weltmajstry” (2022, Teatr Korez), „Kocham Cię proszę pana” (2024, Teatr Korez). Stały współpracownik Tygodnika Powszechnego. Pisał korespondencje zagraniczne z wielu krajów, m.in. z Sudanu Południowego, Ghany, Mongolii, Libanu, Rosji czy Namibii. Felietonista tygodnika „Piłka nożna”. Pochodzi z Gliwic, mieszka w Katowicach.

Aya Al Azab – krytyczka muzyczna i badaczka o polsko-jordańskich korzeniach. Łączy aktywność naukową z zawodem dziennikarki od 2012 roku. Współpracuje z czasopismami „JazzPRESS”, „Jazz Forum”, „Twój Blues”. Publikowała także na łamach „Ruchu Muzycznego” i „Pisma Folkowego”. Prowadzi autorskie audycje w Polskim Radiu Lublin, wcześniej w radiojazz.fm. Od 2022 r. jest częścią jury w międzynarodowym konkursie jazzowym The 7 Virtual Jazz Club. Prowadzi koncerty i wykłady otwarte. Należy do grupy badawczej studiów nad muzyką popularną (IAISP UJ). Od 2024 r. współtworzy projekt „Krzysztofory – Studio Kultury Krakowa” w Muzeum Krakowa, w ramach którego m.in. prowadzi podcasty i spotkania o kulturze i muzyce.

Polska dziennikarka i obrończyni praw człowieka. Inicjatorka akcji społecznych na rzecz uchodźców i mniejszości. Zyskała międzynarodową uwagę jako organizatorka Civil March for Aleppo: pieszego marszu pokojowego z Berlina do Aleppo w latach 2016-2017, za który została nominowana do Pokojowej Nagrody Nobla w 2018 roku. Współtworzyła Grupę Granica, wspierającą uchodźców na granicy polsko-białoruskiej. Prowadzi cykl reportaży „Świat w Dwugłosie” w miesięczniku Znak.

radca prawny, manager, absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego. Urodził się 5 lutego 1973 roku, swoje życie związał ze Szczecinem, a karierę zawodową ze służbą publiczną. Pracę w administracji rozpoczął od stanowiska podinspektora w Urzędzie Miejskim w Szczecinie w roku 1998. Następnie, od maja 1998 do 31 grudnia 1998 roku, był zastępcą Dyrektora Wydziału Zdrowia Urzędu Wojewódzkiego w Szczecinie. Od 1 stycznia 1999 do 31 marca 2002 był Dyrektorem Generalnym Zachodniopomorskiego Urzędu Wojewódzkiego. Przewodził zespołowi wdrażającemu reformę administracyjną na terenie województwa zachodniopomorskiego. Przyczynił się do uzyskania przez Urząd Wojewódzki wyróżnienia w prestiżowym konkursie „Najbardziej Przyjazny Urząd Administracji Rządowej w roku 2001 r.” Koordynował również prace związane z Programem Rozwoju Instytucjonalnego w Zachodniopomorskim Urzędzie Wojewódzkim. Od marca 2002 r. prowadził kancelarię radcy prawnego. Uczestniczył w szkoleniach w służbie cywilnej. Jest absolwentem Studium Zarządzania Strategicznego dla Dyrektorów Generalnych Urzędów. Złożył z wynikiem pozytywnym egzamin na członka rad nadzorczych spółek Skarbu Państwa. W latach 2002-2004 pełnił funkcję Zastępcy Prezydenta Miasta Szczecin, odpowiedzialnego za sprawy związane z polityką mieszkaniową oraz gospodarowaniem mieniem komunalnym (odpowiedzialnym za gospodarkę nieruchomościami, mieszkalnictwo i administrację budowlaną). Od roku 2004 prowadził własną działalność gospodarczą – kancelarię radcy prawnego. 26 listopada 2006 r. w drugiej turze wyborów samorządowych, głosami ponad 74 tys. mieszkańców, został wybrany na urząd Prezydenta Miasta Szczecin. W 2010 po wygranej w wyborach samorządowych ponownie złożył przysięgę. Głos na Piotra Krzystka oddało wtedy blisko 50 tys. mieszkańców. W 2014 roku objął urząd Prezydenta Szczecina na trzecią kadencję.

saksofonista jazzowy, kompozytor i aranżer. Laureat Grand Prix Bielskiej Zadymki Jazzowej oraz festiwalu Jazz nad Odrą. Absolwent Carl Nielsen Academy of Music w Odense oraz Rhythmic Music Conservatory w Kopenhadze. W 2023 roku uzyskał stopień doktora sztuk muzycznych w Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. Autor i współautor licznych nagrań płytowych, lider projektów takich jak Trouble Hunting, KRAN, współtwórca m.in. The Beat Freaks czy Mad Ship. W swojej twórczości łączy jazz głównego nurtu z muzyką improwizowaną oraz elementami innych gatunków. Wykładowca Akademii Sztuki w Szczecinie, współtwórca kierunków jazzowych. Od 2025 roku dziekan Wydziału Jazzu i Produkcji Muzycznej Akademii Sztuki w Szczecinie. Oficjalny artysta Selmer Paris oraz Marca France.

rocznik 1982, szczeciński raper, który działa na muzycznym rynku od dwudziestu lat, współtworzył w tym czasie 7 albumów, w tym trzy nagrodzone Złotą Płytą. W 2023 roku ukazała się jego płyta pt. TAXI. stworzona wspólnie z Andrzejem Koniecznym i Kacprem Krupą, nagrodzona m. in. trzema Fryderykami (album roku hip-hop, projekt artystyczny roku, teledysk roku) oraz dwiema nagrodami Popkiller (album roku, raper roku). W 2017 roku Rada Języka Polskiego uhonorowała go tytułem „Młody Ambasador Polszczyzny”. W 2020 Łona z Webberem otrzymali od Prezydenta Miasta Szczecina tytuł honorowych ambasadorów Szczecina, a w 2024 r. — Paszport Polityki przyznawany przez czytelników tego tygodnika. Łona jest także prawnikiem praktykującym w jednej ze szczecińskich kancelarii. (Fot. Radek Kurzaj)

Prof. dr hab. Kamil Kuskowski – artysta multimedialny należący do grona najbardziej rozpoznawalnych artystów swojego pokolenia, swoje prace prezentował na ponad 200 wystawach w najważniejszych ośrodkach i instytucjach prezentujących sztukę współczesną w Polsce i zagranicą. m.in. Narodowa Galeria Sztuki „Zachęta” w Warszawie, Centrum Sztuki Współczesnej „Zamek Ujazdowski” w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Sztuki Nowoczesnej MOCAK w Krakowie, Muzeum Współczesnym we Wrocławiu, Muzeum Narodowym we Wrocławiu, Muzeum Narodowym w Poznaniu, National Art Museum of China NAMOC w Pekinie, Museo y Archivo Histórico w Montevideo, Staatliches Museum w Schwerin, Kunstraum Kreuzberg / Bethanien w Berlinie, Kultur Forum w Hamburgu. Kurator wystaw, założyciel Galerii Zona Sztuki Aktualnej działającej od 2008 w Łodzi i Szczecinie. Juror w najważniejszych konkursach artystycznych dedykowanych artystom sztuk wizualnych. Promotor i recenzent w niemal 100 postępowaniach doktorskich, habilitacyjnych i profesorskich. Członek rad programowych: Miejskiego Ośrodka Sztuki w Gorzowie Wielkopolskim (przewodniczący), Trafostacji Sztuki w Szczecinie (członek). Jego prace znajdują się w zbiorach licznych kolekcji publicznych i prywatnych m.in. Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Muzeum Narodowe w Szczecinie, Centrum Sztuki Współczesnej „Zamek Ujazdowski” w Warszawie, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Zachęta Sztuki Współczesnej w Szczecinie, Biuro Wystaw Artystycznych Galeria Bielska, Bielsko-Biała, Miejska Galeria Sztuki w Łodzi Absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanego oraz Akademii Sztuk Pięknych im. Wł. Strzemińskiego w Łodzi. W latach 1999-2011 pracował w Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Od 2010 związany z Akademią Sztuki w Szczecinie. W latach 2012-2019 Dziekan Wydziału Malarstwa i Nowych Mediów Akademii Sztuki w Szczecinie, Obecnie pełni funkcję Prorektor ds. rozwoju i promocji. W 2012 uzyskał tytuł profesora sztuki. Członek Rady Doskonałości Naukowej w kadencji 2024-2027.

urodzony w 1984 r. w Szczecinie perkusista i kompozytor. Zanim związał się na dobre z muzyką, miał swoją przygodę z Pomorską Akademią Medyczną w Szczecinie, którą szczęśliwie ukończył. Krótko po tym wyjechał do Odense w Danii, aby poświęcić wszystkie swoje siły studiom muzycznym. Tam otrzymał m. in. roczne stypendium, podczas którego wyjechał do Nowego Jorku a następnie Zachodniej Afryki, aby zgłębić korzenie współczesnej muzyki jazzowej. W 2014 r. osiadł w Kopenhadze, gdzie z powodzeniem stał się częścią lokalnego środowiska muzycznego, współpracując z wieloma artystami, również spoza muzyki jazzowej. W 2024 roku wrócił do Szczecina, gdzie współtworzy Wydział Jazzu i Produkcji Muzycznej na Akademii Sztuki. Nagrał prawie dwadzieścia płyt jako lider i współtwórca różnych formacji. Wydawnictwa te zebrały bardzo dobre recenzje w całej Europie i w USA. Jest inicjatorem projektu The Tomasz Stańko Experience/Scandinavian Art Ensemble z udziałem 10 muzyków z 5 krajów, w tym samego Tomasza Stańko, za który dostał nagrodę duńskiego związku muzyków DMF. Laureat Grand Prix 49. Festiwalu Jazz nad Odrą we Wrocławiu z zespołem Tomasz Licak/Radek Wośko Quartet (obecnie Entrails United).